نفس و تقدیر

تا نفس ماند ه بی تغییر
تغییر ننمود هم تقدیر
ته چاله چون گور است
بسکه آنجا دید کور است
باور بایست به غیبی
تقدیر را نی هم عیبی
دون تدبیر در احوال
بلا شود پس هر حال
عسر آورد بسی یسر
بدون آن زاید خسر
اولوالامرند کارداران
حق الناس را پاسداران
هر بی خبر از امور
بر ظلم بود بس جسور
تمرگیده تا بر تخت
ایام شود بیشتر سخت