شاید میرد طبیعت ( آبای )

شايد ميرد طبيعت ، آدم ماند جاودان ،

برنگردد وليكن خنده كنان شادمان .

جدائي را بين « من » . « مال من » ،

« مرگ » خوانده اند يكدسته از جاهلان .

بسي كسان دل بدنيا داده اند ،

با شيدائي پا در گل هم مانده اند .

مگر توان گفت مرده ، باري كنيد انديشه ،

به آنان كه سرمدي سخن ز خود داشته اند ؟

بياعتنا كه باشد به زندگي در بقا ،

معايب فاني را باقي كند بر ملا .

نتواني بداني كه عيب آن در كجاست ،

مگر پي تدبر گيري كني اقتفا .

آنكه خواهد دنيا را رها كتد عقبي را ،

برابر همديگر اين دو را نيست مدارا .

زبان نگردد گويم كه ايمان كامل هست ،

در بي عمل بهر حشر ، دلباخته اين دنيا .